East meets West - West meets East
ЛЬВІВСЬКИЙ АКАДЕМІЧНИЙ ТЕАТР ВОСКРЕСІННЯ
Lviv Academic Theatre Voskresinnia
Home
 
 
    
 
 

           

        

 

 

 

 NEWSLETTER  Zapisz się     Wyrejestruj

 

        Repertuar Spektakle Złoty Lew O teatrze Kontakt Archiwum Partnerzy Teatru Download File

.

        "TEATR XXI WIEKU.  EAST MEETS WEST – WEST MEETS EAST"                                           

                     Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.                                              Działanie 8.2 Budowanie pozycji Małopolski w europejskich sieciach współpracy

 

Z inicjatywy Teatru im. Juliusza Słowackiego  w Krakowie, w wyniku zawartych porozumień, 10 europejskich teatrów  Teatr Woskresinnia realizuje w latach 2011-2013  projekt p.n. "Teatr 21 wieku. East meets West - West meets East".  Uczestniczące w projekcie teatry  wyznaczyły cele projektu m.in.:

  • Odnotowanie istotnych przemian, jakie teatrowi europejskiemu przyniosło ostatnie dziesięciolecie   i zbadanie relacji tych przemian do tradycji teatralnej XX wieku.

  • Ocena ich znaczenia dla aktualnej kondycji teatru i dla jego perspektyw.

  • Porównanie praktyk teatralnych z obszarów Wschodniej i Zachodniej Europy.

 

 

 

Lider projektu:

 

TEATR IM. JULIUSZA SŁOWACKIEGO (Kraków, Polska)

Partnerzy:

  LWOWSKI AKADEMICKI TEATR WOSKRESINNIA (Lwów, Ukraina)
  LA ROSE DES VENTS  (Villeneuve d’Ascq, Francja)
  MOSKIEWSKI TEATR SOWRIEMIENNIK   (Moskwa, Rosja)
 

VOLKSBÜHNE AM ROSA-LUXEMBURG-PLATZ (Berlin, Niemcy)

  PAŃSTWOWY TEATR MŁODYCH (Wilno, Litwa)
  ŠVANDOVO DIVADLO NA SMÍCHOVĚ  (Praga,  Republika Czeska)
  PICCOLO TEATRO DI MILLANO - TEATRO D'EUROPA ( Mediolan, Włochy)
 

KIJOWSKI AKADEMICKI TEATR MŁODY (Kijów, Ukraina)

  PAŃSTWOWY TEATR AKADEMICKI IM. J. B. WACHTANGOWA (Moskwa, Rosja )

 

I.Szczegółowe cele projektu:
 

. Określenie i ocena przemian we współczesnych praktykach scenicznych pod wpływem różnic w sferze rozumienia i percepcji rzeczywistości (np. przejścia od modelu linearno-sukcesywnego do symultanicznego i wieloperspektywicznego), a także z uwagi na wiele innych najnowszych zjawisk determinujących specyfikę współczesnego teatru, m.in.: odwrotu od tradycyjnych form dzieła teatralnego (kariery post-dramatu i performansu), ekspansji teatru politycznego, nowych form angażowania widza, usuwania granic między sztuką wysoką i popularną, ingerencji mediów i czynników technologicznych, pojawienia się nowych stylów odbioru dzieła teatralnego, oraz całego kompleksu przemian cywilizacyjno-kulturowych właściwych dla fazy postmodernistycznej i post-postmodernistycznej.

 2. Ocena wartości tych przemian w kontekście dwudziestowiecznych tradycji teatralnych i próba prognozowania ich wpływu na przyszłość teatru.

 3. Odpowiedź na pytanie, czy przemiany te w takim samym stopniu dotyczą obu wymienionych obszarów (Wschodniej i Zachodniej Europy), czy też da się tutaj dostrzec jakieś różnice, spowodowane odmiennymi kontekstami kulturowymi, odrębnymi tradycjami teatralnymi lub inną dynamiką przemian historycznych, społecznych, cywilizacyjnych i politycznych. A więc - czy w chwili obecnej istnieją osobne języki/”światy” teatralne Wschodu i Zachodu Europy, czy też - również w sferze teatru - znajdujemy się w „globalnej wiosce”, w której wszelkie różnice i odmienności kodów estetycznych i kulturowych zostały dawno zatarte. Ustalenie, jakie miejsce zajmuje w tym złożonym kompleksie przemian teatr polski – czy jest obszarem ich transferu i przewartościowywania, czy też swego rodzaju „diasporą”, oporną na wpływy zewnętrzne.

4. Określenie, czy w obu wymienionych obszarach geograficznych i kulturowych, a także w Polsce istnieją analogiczne linie podziału w sferze życia teatralnego (np. teatr tradycyjny i nowoczesny, teatr politycznie zaangażowany i politycznie obojętny, teatr „młodych” i teatr „starych”, teatr artystyczny i popularny itp.).

5. Wielostronna i wielokierunkowa wymiana doświadczeń oraz nawiązanie współpracy.

Zawartość merytoryczna projektu została podzielona na trzy grupy tematyczne:

  • Tekst w teatrze XXI wieku

  •  Sztuka aktorska XXI wieku

  • Przestrzeń sceniczna współczesnego teatru

 

II. ZAGADNIENIA SZCZEGÓŁOWE
  1. Tekst w teatrze XXI wieku. Temat kluczowy: Tekst, zdarzenie i odpowiedzialność. 2. Sztuka aktorska XXI wieku.  Temat kluczowy: Przemiany funkcji aktora wobec ekspansji teatru politycznego i performansu 3. Przestrzeń sceniczna współczesnego teatru. Temat kluczowy: wpływ technik multimedialnych na praktyki sceniczne w teatrze XXI wieku
 

- aktualny status tekstu dramatycznego w teatrze (ewolucja formalna: dramat – postdramat – performans, konfliktowość czy współwystępowanie form?);

- wpływ przemian formalnych i strukturalnych na tekst dramatu (konsekwencje dezintegracji tradycyjnej struktury dramatycznej (epizacji i dyskursywizacji dramatu, rozbijania tradycyjnej struktury dramatycznej itp.);

- wpływ tzw. estetyki performatywności na tekst sceniczny (tekst i zdarzenie czy tekst vs. zdarzenie? Tekst jako partytura w zdarzeniu teatralnym, najnowsze zjawisko „zanikania tekstu”, funkcja tekstu wobec aleatoryzmu itp.);

- znaczenie technik „recyclingu” i „re-writingu” dla współczesnego dramatu;

- przemiany formalne i strukturalne najnowszego dramatu wobec horyzontu oczekiwań publiczności (renesans „klasycznego” tekstu teatralnego i piece bién faite jako przeciwwaga dla destrukcji tradycyjnych form dramatycznych - psychospołeczne i kulturowe przyczyny tego zjawiska);

- dramat, postdramat, perfomans a komunikacja z widzem (funkcja tekstu i zdarzenia teatralnego w relacji z widzem, strategie wytwarzania wspólnoty twórców i publiczności teatralnej, konflikty stylów odbioru, nowe sposoby angażowania widza, interaktywność tekstu teatralnego - wady i zalety tej tendencji itp.);

- rola tekstu i zdarzenia teatralnego w najnowszym teatrze politycznym; 

- polityczność teatru a forma dramatu (ewolucja strategii polityczności: tekst aluzyjny, zaangażowany i angażujący);

- kwestia odpowiedzialności we współczesnym teatrze (co znaczy - dzisiaj - odpowiedzialność przekazu i formy tekstu teatralnego?).

 

- aktorstwo „tradycyjne” i „nowoczesne” – co znaczą obecnie te rozróżnienia i czy są zasadne?;

- głos i ciało aktora - współistnienie czy konflikt słownych i pozasłownych środków wyrazu aktorskiego w najnowszym teatrze wobec ekspansji nowych form teatru „cielesnego” (np. anglosaskiego physical theatre, francuskiego théâtre du corps itp.);

- głos, ciało i płeć aktora jako obszar eksperymentu scenicznego;

- relacja aktor-widz dawniej i dziś: dystans sceniczny i „kultura obnażania”, problem granic obsceniczności i ich zacierania;

- aktor czy performer? Wpływ performansu na techniki gry aktorskiej, funkcja improwizacji w działaniach scenicznych aktora;

- polityczne i etyczne aspekty gry aktorskiej i nowych aktorskich strategii aktywizacji publiczności;

- najnowsze formy wyrazu scenicznego jako wyzwanie dla współczesnego aktora.

 

  1. - scena w najnowszym teatrze – zasada „czwartej ściany” i jej likwidacja;

  2. - scena konwencjonalna i aneksja przestrzeni pozascenicznych/pozateatralnych we współczesnym widowisku teatralnym;

  3. - kreacja- dokumentalność- symulacja;

  4. - tradycyjna scenografia wobec aktualnych eksperymentów scenograficznych (minimalizm, „pusta scena”, „teatr światła”, „teatr kinematograficzny”, „teatr konkretny”, przestrzeń „sztuki” i „życia” itp);

  5. - nowe media w teatrze - jako inspiracja i jako integralny składnik spektaklu, multimedialność współczesnego widowiska teatralnego - jej znaczenie i przyczyny kulturowo-cywilizacyjne;

  6. - techniki hologramowe

  7. - nowe technologie w praktykach scenicznych i ich wpływ na percepcję odbiorcy;

  8. - teatr jako synteza sztuk - dawniej i dziś;

  9. - spektakl teatralny jako wydarzenie multimedialne;

  10. - współczesny teatr totalny - jego tradycje, najnowsze przemiany i miejsce w dzisiejszej kulturze.

 

 

 

 

 

   
 
TEKST W TEATRZE XXI WIEKU

MIĘDZYNARODOWA KONFERENCJA "Tekst, zdarzenie i odpowiedzialność w najnowszym teatrze"

Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie   12 - 14 grudnia 2011 roku.

 Jakim przemianom uległ teatr europejski w ostatniej dekadzie? Jak mają się one do europejskich tradycji teatralnych? Jak na dzisiejszy teatr wpłynął zwrot polityczny i performatywny? Czy przemiany te w takim samym stopniu dotyczą teatrów  wschodnio i zachodnioeuropejskich?   Te pytania  były tematem rozważań podczas spotkania Teatrów Wschodu i Zachodu Europy w  Foyer Teatru im. J. Słowackiego w dniach  12 - 14 grudnia 2011 roku.

Lanfranco Li Cauli (menedżer marketingu i komunikacji społecznej)

Piccolo Teatro di Milano, Mediolan

"Międzynarodowe i eurośród-ziemnomorskie doświadczenie Piccolo Teatro"  

Ludmila Ostropolskaya (krytyk teatralny, kierownik literacki)

Teatr im.  E. Wachtangowa,  Moskwa

„Rola tekstu we współczesnym dramacie.

 

Evgenia Kuznetsova       (kierownik literacki)

Moskiewski Teatr Sowriemiennik, Moskwa

Adaptacje sceniczne prozy na przykładzie kilku realizacji w Teatrze „Sowriemiennik”

 

           

Sabine Zielke  (dramaturg)"Tekst i ciało w niebezpieczeństwie"

Volksbühne am Rosa-Luxemburg- Platz

MexSchlüpfer  (aktor)

 "Znaczenie i miejsce Volksbühne am Rosa-Luxemburg- Platz na niemieckiej scenie teatralnej w relacji do tekstu i języka(ów)"

Didier Thibaut (dyrektor teatru) La Rose des Vents (Metropolia Lille) "Teatr tekstu, teatr wyobraźni… Stare spory dawnego z nowoczesnym? Rozwój artystyczny La Rose des Vents w latach 1995-2011”

 

Gintė Pranckūnaitė (kierownik literacki)

Państwowy Teatr Młody Litwy,  Wilno

„Publiczne czytania dramatu: w poszukiwaniu nowych tekstów”

 

 

         

Dodo Gombar (reżyser, dyrektor artystyczny)

Svandovo Divadlo na Smichove,  Praga 

"Podróż od teatru w twoim umyśle do teatru dla umysłu”

Anna Halas (teatrolog, wydawca tłumacz)Lwowski Akademicki Teatr Woskresinnia, Lwów„ Zmierzając w stronę niewypowiedzianego: znaczenie ukryte poza tekstem (próba zbadania działań pozatekstowych w zdarzeniu teatralnym)”

 

Sergiy Wasiliev (krytyk teatralny, dziennikarz)

Kijowski Akademicki Teatr Młody , Kijów

Teatr w obliczu braku autorytetów

 

    Warsztaty dramaturgiczne prowadzili:
Anna Burzyńska (kierownik literacki , dramatopisarka, kierownik Katedry Teorii Literatury WP UJ)

Teatr im. Juliusza Słowackiego, Kraków

„Polityczność i forma w najnowszym teatrze”

 

Stefanie Carp                  (dramaturg) Nikołaj Kolada                  (dramatopisarz, aktor,  reżyser )
 

 

 

Eksperci:

 

Małgorzata Sugiera (teatrolog, tłumaczka, kierownik Katedry Performatyki WP UJ) 

Mateusz Borowski                           ( teatrolog, tłumacz, adiunkt w Katedrze Performatyki WP UJ)

Iwan Wyrypajew               (aktor, reżyser, dramatopisarz)

Moderatorzy : Paweł Sztarbowski (Instytut Teatralny im. Z. Raszewskiego w Warszawie)  i Marcin Kościelniak     ("Didaskalia").

Projekt współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.  Działanie 8.2 Budowanie pozycji Małopolski w europejskich sieciach współpracy.

SZTUKA AKTORSKA XXI WIEKU

 

MIĘDZYNARODOWA KONFERENCJA „Aktor: ciało i słowo w najnowszym teatrze”

Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie   29 - 31maja 2012 roku.

Kim są dzisiaj aktorzy teatralni? Jak zmieniły się techniki gry aktorskiej na Wschodzie i Zachodzie Europy w pierwszej dekadzie XXI wieku? Jak to wygląda w Polsce? Jakie są konsekwencje tych przemian dla współczesnego życia teatralnego i jak mają się one do wcześniejszych tradycji teatralnych? Czy sztukę aktorską można obecnie podzielić na „tradycyjną” i „nowoczesną”? Co znaczą te określenia i czy są zasadne? Czy w dzisiejszym teatrze ważniejszą rolę odgrywa głos czy ciało aktora? Czy takie podziały mają sens? Czy obecna popularność rozmaitych form „teatru ciała” zagraża słowu scenicznemu? Czy aktor zostanie usunięty ze sceny przez performera? Jak przedstawia się aktualnie relacja aktora i widza? Czy dystans sceniczny ulega zatarciu, a widz – na równi z aktorem – staje się współtwórcą przedstawienia? Jakie formy eksperymentowania z głosem, ciałem, płcią seksualnością aktora spotykamy w dzisiejszych praktykach teatralnych? Czy są jakieś granice takich eksperymentów, czy też wszystko jest dozwolone? Czy często dziś spotykana nagość i obsceniczność w teatrze jest zjawiskiem artystycznym, czy służy jedynie prowokacji? Jaką funkcję pełni aktor w tzw. „teatrze politycznym”? I jak rysuje się przyszłość gry aktorskiej wobec ekspansji technik medialnych w teatrze, nierzadko rezygnujących z bezpośredniości przekazu?

O tych i wielu innych problemach będziemy chcieli porozmawiać z zaproszonymi na nasze majowe spotkanie gośćmi: Markiem Geurdenem z Teatru Jeana Fabre’a w Antwerpii, Andrzejem Sewerynem z Teatru Polskiego w Warszawie, z reprezentantami dziewięciu znaczących teatrów europejskich - m. in. Piccolo Teatro di Milano, Volksbühne z Berlina, Teatrów im. Wachtangowa i Sovremiennika z Moskwy, Svandovo Divadlo na Smichowe z Pragi oraz teatrów z Francji, Ukrainy i Litwy, a także z teatrologami, krytykami teatralnymi, menedżerami i animatorami życia teatralnego, oraz studentami szkół teatralnych. Dla wszystkich chętnych, których bardzo serdecznie zapraszamy, wstęp na Konferencję jest wolny.